Zat ik daar in de wachtkamer van mijn huisarts tussen omaatjes die een griepprik kwamen halen, naast de plastic doos lego. Toen ik de behandelkamer in kwam, moest ik mijn kleding uitdoen. De dokter schoof het gordijn voor me dicht en was even weg.
Ik lag te wachten op die zwarte tafel met die witte strook papier erop. Toen de dokter terugkwam en me bekeek, kwam hij tot de conclusie dat ik inderdaad te wit was.

Sommige dagen zijn gewoon niet om in te lijsten. Vandaag was ik in een Chinese winkel en kocht deze vogels. Als je het kooitje beweegt, maakt het een piepgeluid. Heel leuk.

Ik wilde in bad. Even nergens aan denken. Ik zakte onder water en verveelde me.

Deze foto maakte ik voor mijn minnaar. Zodat hij me ook eens van een andere kant zag. Die pollaroids in cafees worden na een tijdje zo saai.

Het was best koud op t balkon.

Ik zag er al weken tegenop. Af en toe poetste ik een bord. Dat wel.

Ik werd uitgenodigd voor een party. Net zoiets als tupperware maar dan met sieraden en tasjes. En we dronken groene thee en daarna witte zoete wijn. We aten zelfgemaakte eiersalade. En de vrouw die het organiseerde mocht een tasje uitkiezen. Ik zou een andere gekozen hebben.

Ik kreeg op straat een handje nog-op-te-blazen-ballonnen van een ballonnenman. Hij riep me. En ik ging naar hem toe en kreeg de ballonnen. Ik stopte ze thuis in de la bij het bestek en vergat ze. Tot vandaag.

Ik dacht: ik maak t een beetje gezellig in huis. Ik wilde me wat laten inspireren. Dus ging ik naar t winkelcentrum. En weet je wat ik zag in de winkels; Vlinders. Zwarte, witte, gekleurde, roze, glittervlinders, kerstvlinders. Vanalles. Ik heb er maar een gekocht. Was maar 1 euro. Geen geld toch?

Vandaag kreeg ik bloemen van mijn buurvrouw. Zij kreeg ze voor haar verjaardag, maar ze kleurden niet bij haar interieur. En ze was ook bijna nooit thuis, zei ze. Dus nu heb ik ze.

Misschien moet ik nu wel wat teruggeven. Jeetje. Geen idee wat.